Świadectwo Arcybiskupa Lefebvre
[fragment książki H. Sire, autora “Papieża Dyktatora” – “Feniks z popiołów”]
(…) Pod koniec lat 60-tych, gdy powiększyła się masowa dezercja z kapłaństwa zaś seminaria popadły w rozwiązłą anarchię, widoczna stała się kolejna potrzeba – ocalenia stanu kapłańskiego przed destrukcją, która zdawała się mu grozić. Ową potrzebą kierował się arcybiskup Marcel Lefebvre, którego apostolat miał sprawić, że ocalono Tradycję w dzisiejszym Kościele, podobnie jak uczynił to św. Atanazy w IV wieku. Urodzony w roku 1905 Marcel Lefebvre w roku 1931 został kapłanem ojców Ducha Świętego i spędził 28 lat jako misjonarz i biskup w Afryce. Po posłudze rektora seminariów zgromadzenia w Gabonie i Francji, został w roku 1947 mianowany wikariuszem apostolskim Dakaru w Senegalu, a niedługo potem arcybiskupem i delegatem apostolskim francuskojęzycznej Afryki, obejmującej 46 diecezji. (…) W roku 1957 doradzał Piusowi XII przy pisaniu encykliki Fidei Donum dotyczącej misji. Pięć lat później otrzymał …Więcej
". Decyzja o przyjęciu w Econe Mszału edycji Jana XXIII z roku 1962 miała charakter pragmatyczny, albowiem nie istniał inny logiczny punkt reformy, przy którym mogli zgromadzić się kandydaci odwołujący się do tradycji."
Z tym Mszałem to jest interesująca sprawa, bo SSPX jest krytykowane za to że stoi na pozycji "legalistycznej" (tj. ostatnia edycja Mszału wprowadzonego bullą Quo primum tempore przed nowym Mszałem, pomijając ryt przejściowy z 1965, który nie dochował się własnej edycji typicznej ). Z tego też powodu był mini rozłam w SSPX, w latach 80-tych (w USA część kapłanów odprawiała pre-1955 i odmówiła przejścia na edycję 1962).
Sedewakantyści odprawiają często wg Mszału pre-1955 mimo iż prezentują rygorystyczny ultramontanizm (tj. papież w zasadzie nie może się mylić) i walczą z "galikaniznem" wokół a jednocześnie odrzucają zmiany wprowadzone przez Piusa XII - uznawanego przez nich papieża.
"Indultowcy" na podstawie indultów szczegółowych zaczęli odprawiać liturgię Wielkiego Tygodnia sprzed 1955.
Część kapłanów "niesedewakantystów 1958" (np. ks. Bałemba) odprawia (nie znam szczegółowej argumentacji) Mszę wg kalendarza i wersji rytu sprzed 1955.
Co jest przyczyną?
Krytykowane są (w sposób uzasadniony) zmiany Wielkiego Tygodnia za Piusa XII.
Krytykowane są zmiany hierarchii dni liturgicznych przez Jana XXIII, np. "zniknięcie" de facto świąt świętych Kościoła w Wielkim Poście.
Natomiast do tej pory ostatnią edycją Mszału Piusa V jest edycja z 1962, stąd zrozumiałe jest że SSPX się jej trzyma (niezależnie od westchnień za liturgią Wielkiego Tygodnia pre-1955 i trafnymi uwagami co do nielogiczności niektórych zmian).
więcej:
wordpress.com/…/dlaczego-sspx-stosuje-mszal-w-edycji-z-roku-1962/